De zojuist verschenen Jubileumuitgave 2026, een inhoudelijk rijk ‘dubbel dubbelnummer’, heeft hoofdredacteur en dichter André van der Veeke (1947-2025) niet meer mogen meemaken. Hij overleed op 1 december aan een ernstige ziekte. Het 188 pagina’s tellend literair periodiek kreeg als algemeen thema het door André voorgestelde ’Wat ik eigenlijk wilde zeggen’ mee. De overige redactieleden, Johan Everaers en Jan J. B.Kuipers, voegden echter ook een aan Van der Veeke gewijd herdenkingsthema toe aan deze uitgave vol proza, poëzie en beeldende kunst met bijdragen van o.m. Jan J.B Kuipers, Jan Verschoore, Kees Klok, Paul van der Velde, Aschwin van den Abeele, Ko de Jonge, Astrid Arns, Rogier de Jong, Johan Everaers, Theo Raats, Yvonne Né, Bert Bevers, Emma Crebolder, Hendrik Carette, Jabik Veenbaas, Ingmar Heytze, Wim Hofman, Chrétien Breukers, Tijs van Bragt, Rien Vroegindewei, Paul van Leeuwenkamp, Philippe Cailliau, Chlebnikov (vertaald en ingeleid door Willem G. Weststeijn), Kees Hermis, Willem Roggeman, Anton Korteweg en Kees Engelhart.
Mijn bijdrage gaat uit van een intrigerende dichtregel uit Van der Veekes gedicht ‘De oogst van de kust’ (uit Reizigers voor alle richtingen, uitg. ADZ, 2004), die in Terneuzen, waar hij het laatste deel van zijn leven doorbracht, aan de Scheldeboulevard is vereeuwigd op een tegelplateau:
ZEEWAARTS
‘Waar het licht bijna te zout is voor het oog’ *
Zoek de kou, helse pijnen of ander
malheur en de rampspoed dient
zich loyaal als kompaan van je aan
Zoek het geluk, de liefde, tederheid
de dwaze lentes, de zomerweelde
en ze zullen aarzelen, eerst hun kansen
polsen, maar dan rechten ze
hun rug en tikken ‘Hier zijn we’
tegen je beslagen raam
Zolang er een stofje opstuift, een mug
voorbijzoemt, een knalpot knettert
zul je zoeken naar wat blijft, desnoods
op de troebele bodem van je ziel
Zoek in de stilte van sneeuwvlokken
of voor mijn part bij de grootschalige
opstand van zonnebloemen, dansend
als een honingbij van bloem naar bloem
Maar zoek, zoek vooral op zo’n grijze
decemberdag als de Westerschelde
zwijgt: die zal altijd terugkomen
opspattend boven je kade uit
op weg naar je eigen fonkelzee
in het haast te zilte licht
waarin je woonde
Job Degenaar
* André van der Veekes dichtregel aan de Scheldeboulevard, Terneuzen