Ma

17

november

De poëzie van een Oekraïense kraai

Over de grenzen van het vrije woord

Op 14 november vond in het Agoratheater in Lelystad de Middag voor de Literaire Maker plaats, een geslaagd initiatief van de Schrijverscentrale. Interessante lezingen en gevarieerde workshops werden voorafgegaan door een gesprek over artistieke vrijheid en de grenzen van het vrije woord, met een panel, bestaande uit de voorzitter van de Raad van Cultuur Kristel Baele, auteur Lale Gül en  Jeroen Thijssen namens PEN Nederland. Het gesprek werd geleid door schrijver-programmamaker-presentator Shula Tas. De kernvraag was: hoe vrij zijn schrijvers nog om te schrijven wat ze willen? In vele landen wordt de vrijheid van expressie en meningsuiting met voeten getreden. In Nederland en België speelde dit tot voor kort nauwelijks een rol. Maar sinds recente bedreigingen aan het adres van Pim Lammers en Lale Gül en de huidige politisering van de maatschappij staat deze democratische vrijheid ook in onze streken meer en meer onder druk.

 

Auteur, journalist en secretaris van PEN Nederland Jeroen Thijssen opende de avond met naast hem op het podium een Empty Chair, bestemd voor de Oekraïense schrijfster Victoria Amelina, die in 2023 op 37-jarige leeftijd overleed aan haar verwondingen bij een Russische raketaanval in Oost-Oekraïne, waar ze getuigenissen wilde optekenen van overlevenden. Thijssen las een indringend gedicht van haar voor, waarin de gesprekken weerklinken die ze voerde met vrouwen die onder de Russische bezetting leefden.

 

Een gedicht over een kraai

 

Op een voorjaarsblauwe akker

Komt een vrouw in zwarte kleren

In de leegte als een vogel

Namen van haar zusters schreeuwen

 

Eén voor één schreeuwt zij ze uit zich:

Haar die veel te haastig uitvloog

Haar die om het sterven smeekte

Haar die het niet af kon wenden

Haar die steeds is blijven wachten

Haar die steeds is blijven hopen

Haar die zwijgt, al veertig dagen

En zo schreeuwt zij ze de grond in

Net alsof ze pijn wil zaaien

Uit die pijn en uit die namen

Zullen nieuwe zusters groeien

Die het leven gaan bezingen

 

En wat moet zij dan, als kraai?

 

Zij gaat door, alleen het schreeuwen

Om die zwaluwen daarboven

Houdt haar nu nog op de been.

 

Hoor je hoe ze die blijft roepen,

Al die namen, één voor één?

 

 

Viktoria Amelina (1986-2023)

Vertaling: Nina Targan Mouravi